Matura podstawowa z angielskiego:
10 celów, krok po kroku

Kluczowy element to rzecz, bez której podpunkt się nie liczy. Przy okolicy restauracji jest nim to, co leży wokół niej, a „The restaurant is cosy”, czyli „jest przytulna”, opisuje wnętrze.

Podpunkt jest rozwinięty, gdy ma co najmniej trzy informacje albo jedną–dwie rozbudowane. Synonimy oraz „very” („bardzo”) i „a little” („trochę”) nie są kolejną informacją.

Ostatni podpunkt ma dwie części: zachętę i to, z kim pójdziesz następnym razem. Bez jednej albo z obiema opisanymi krótko jest tylko „odniósł się”, więc jedną rozbuduj.

Egzaminator liczy podpunkty odniesione i rozwinięte: 4 i 4 to 5 punktów, 4 i 3 to 4, 4 i 2 to 3. Pominięty podpunkt kosztuje więcej niż nierozwinięty.

Zanim zaczniesz słuchać, każde zdanie A–F streszczasz w myślach po polsku. „Encourages listeners to buy a certain product” to po prostu „zachęca do kupna”.

Parafraza to ta sama myśl innymi słowami. W 2.3 pada „why not order a pair and find out for yourself?”, czyli „może zamówisz parę i sprawdzisz?”.

Zdanie B, „recommends a change in how glass is recycled”, czyli „poleca zmianę w recyklingu szkła”, kusi słowem recycled, ale mówca mówi o plastiku, a nie o szkle.

W słuchaniu zdania opisują, co mówca robi: zaprasza, reklamuje, oprowadza. W 2.4 mówca mówi o muzeum, ale zaprasza na warsztaty, więc pasuje A, a nie F.

Podkreślasz, o co dokładnie pytają: kto, kiedy, NOT, czyli „nie”, before, czyli „przed”. Tu pytanie brzmi „Which sunglasses suit the woman best?”, czyli „które okulary pasują do kobiety?”.

Sprzedawca mówi: „Your face is round”, czyli „ma pani okrągłą twarz”, a potem „What you need are rectangular sunglasses”, czyli „potrzebuje pani prostokątnych okularów”.

W nagraniu padają wszystkie trzy opcje, ale round, czyli „okrągła”, opisuje twarz kobiety, a triangular, czyli „trójkątna”, twarz jej męża.

Na koniec zestawiasz opcję ze zdaniem z nagrania. Okularów dotyczy tylko rectangular, czyli „prostokątne”, więc poprawna jest C.

Łączniki, czyli because, so, then, but („ponieważ, więc, potem, ale”), spinają zdania w całość. Relację piszesz w czasie przeszłym, a plany w przyszłym, bez przeskoków.

Zamiast good, nice, interesting („dobry, miły, ciekawy”) piszesz słowa typowe dla tematu. Klucz podaje „heavy traffic”, czyli „duży ruch”, zamiast „many cars on the road”.

Egzaminator liczy błędy w stosunku do długości tekstu, a interpunkcji nie liczy. Błąd, przez który czytelnik gubi sens, obniża też podpunkt.

Luka ma pasować do podmiotu, czasu i przyimka wokół niej. Po why w środku zdania szyk jest zwykły: „why you are interested in”, czyli „dlaczego się interesujesz”.

W zadaniach 10 i 11 błąd w jednej literze daje 0. Klucz odrzuca „Can i use” z małym i, a „Can I use”, czyli „czy mogę użyć”, przyjmuje.

Przekroczony limit to 0 nawet przy poprawnej odpowiedzi. Forma skrócona, na przykład he’d, to jeden wyraz, więc czasem pomaga zmieścić się w limicie.

Najpierw czytasz, co dzieje się tuż przed luką. Przed 7.1 stoi „Kafka looked for the doll himself”, czyli „Kafka sam szukał lalki”.

Zaimek, na przykład it („to”, „go”), zastępuje coś wspomnianego wcześniej. Po luce stoi „He read it”, czyli „przeczytał to”, więc brakujące zdanie wprowadza coś do czytania.

Na koniec czytasz razem trzy zdania. C wprowadza list od lalki, a D, „the doll was still missing”, czyli „lalka wciąż się nie znalazła”, nie ma niczego do czytania.